Αναρτήθηκε από: Νικόλας | 26 Φεβρουαρίου 2007

Δεν μας ανήκουν τα πάντα ρε γαμώτο!

Είδα σήμερα αυτό http://www.glumbert.com/media/dolphin και μου ήρθε αναγούλα, σφίχτηκα, γύρισα το βλέμμα μου, γιατί δεν το άντεξα.

Είναι χυδαίο, απάνθρωπο, εμετικό, ανήθικο, αηδιαστικό και απορώ πώς το δεχόμασατε, πώς το δέχονται.

Ρε γαμώτο, δεν μας ανήκουν τα πάντα. Αυτός ο γαμωπλανήτης έχει και άλλους κατοίκους και είναι υποχρεωσή μας να τους σεβόμαστε. Δεν έχουμε απολύτως καμία δικαιολογία για ότι κάνουμε.

Το κέρατό μου ποιός πούστης άνθρωπος, θα έσφαζε το παιδί του ή το σκυλί του ή τον φίλο του, απλά για να φάει;!

Στην τελική και αυτά έχουν ψυχή, τί και αν δεν μιλάνε τη γλώσσα μας, τί και αν μας δείχνουν εύκολα εμπιστοσύνη;! Αυτό είναι εκμετάλευση, κανιβαλισμός, δεν μπορώ να το δεχτώ με τίποτα!!!

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι αυτό http://www.petitiononline.com/golfinho/ και να σας παρακαλέσω να συμμετάσχετε, ακόμα και αν δεν σας καίγεται καρφί για τα συγκεκριμένα ζώα, ακόμα και αν δεν σας ενδιαφέρει τί κάνουν εκεί κάτω, ακόμα και αν δεν δηλώνεται οικολόγοι ή ζωόφιλοι, γιατί αυτό δεν έχει να κάνει με τίποτα άλλο εκτός από το σεβασμό στη ζωή και το σεβασμό στο σπίτι μας, τη ΓΗ!

Advertisements

Responses

  1. Συνιστώ ψυχραιμία..
    Ας δούμε τα πράγματα με ένα μάτι ..από πάνω!

    Σε όλο το πλανήτη το κρέας το τρώμε. Στη φύση εν γένει υπάρχουν ζώα που τρώνε κρέας. (Σε μια διαφορετική και «φιλοσοφική» προσέγγισε αν λογιστούμε το πόσο μυαλό έχουμε με τις πράξεις που κάνουμε ως άνθρωποι τότε μάλλον είμαστε ακόμα ζώα…)

    Παρακάτω:
    Στις Δυτικές κοινωνίες όταν σφαγιάζονται οι αγελάδες και τα μοσχαράκια (και όλα τα υπόλοιπα) συνήθως προτιμώνται τρόποι λιγότερο βασανιστικοί για τα ζώα.
    ‘Ισως με ενέσεις, ίσως με μια «πιστολιά» στο κεφάλι κτλ εν πάσει περιπτώση δεν γνωρίζω ιδιαίτερες λεπτομέρειες αλλά το αποτέλεσμα είναι ότι το ζώο δεν πονάει.
    (για κάποια ζώα, νομίζω κουνέλια, αν τα βασανίζεις χάλαει το κρέας ή κάτι τέτοιο όπου αν ισχύει τότε φαντάζεστε ότι ο λόγος που προτιμάται η …»πολιτισμένη» θανάτωση δεν είναι τόσο η «συμπάθεια» για το πλάσμα)

    Δεν νομίζω ότι θα πρέπει να ταχθούμε με την εντελώς αντίθετη πλευρά και να γίνουμε χορτοφάγοι μιας και :
    1) είμαστε και εμείς σαρκοφάγα πλάσματα όπως πολλά άλλα είδη
    2) πάντα είμασταν παμφάγα οπότε γιατί να αντιταχθούμε σε «νόμους της Φύσης»;
    3) και τέλος, δεν είναι λόγος να σταματήσουμε να τρώμε κρέας για να μη σκοτώνουμε τα ζώα! Ποιος μας αποδεικνύει ότι τα χόρτα δεν πονάνε όταν τα κόβουμε!!!

    Αναπόφευκτα τα ζώα θανατώνονται από τους ανθρώπους για λογικούς (τροφή) ή παράξενους λόγους (πολυτελή ενδυμασία, κτλ).

    Αυτό όμως που σίγουρα είναι κατακριτέο στο συγκεκριμένο θέμα είναι ο τρόπος που γίνεται η θανάτωση.
    Θα σφάζαμε εμείς έτσι «χύμα» κότες, αγελάδες, αρνιά, κτλ; Φυσικά και θα το κάναμε ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΕΛΕΥΘΕΡΑ.
    Φυσικά και στα χωριά οι κτηνοτρόφοι (ειδικά αυτοί με τα μικρά μαντριά) σφάζουν έτσι κάθε Πάσχα.
    Αλλά δεν το κάνουν τουλάχιστον μπροστά στα ανήλικα παιδιά τους! (παλιότερα το έκαναν βέβαια αλλά ευτυχώς θα εκλείψει αυτή η «συνήθεια»).

    Ο προβληματισμός όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει μια πιο βαθιά «κοινωνιολογική» θέση.
    Δεν δικαιολογείται μια ανεπτυγμένη κοινωνία (δηλ. της Ιαπωνίας) να τειρεί ακόμα αυτές τις ωμές «διαδικασίες».
    Αυτό είναι σχεδόν παράξενο και δυστυχώς απογοητευτικό όταν το κάνουν Ιάπωνες. Φανταστείτε (πάλι) τι γίνεται σε άλλες κοινωνίες και κράτη!

    Βέβαια έχουμε παραδείγματα που οι άνθρωπο άλληλοσκοτώθηκαν με γιαταγάνες και όχι πολλά χρόνια πίσω (ΡΟΥΑΝΤΑ 1994 : http://www.bbc.co.uk/greek/worldnews/story/2004/04/040406_rwanda.shtml).
    Σχετικά με τους Ιάπωνες έχουμε ένα από τα χειρότερα δείγματα κτηνωδίας από άνθρωπο σε άνθρωπο «σφαγή του Ναντζίνγκ» : http://ta-nea.dolnet.gr/print.php?e=A&f=18222&m=N25&aa=1 – Στα ιαπωνικά σχολικά βιβλία αναφέρεται ως «επεισόδιο της Ναντζίνγκ». Όμως ο ΟΗΕ χαρακτήρισε αυτό το «επεισόδιο» ως «τη χειρότερη ωμότητα», ακόμη και από όσες διαπράχθηκαν στα θέατρα του B’ Παγκοσμίου Πολέμου. Περισσότεροι από 200.000 Κινέζοι έχασαν τη ζωή τους και 20.000 Κινέζες βιάστηκαν σε εκείνο το εξαήμερο μεσαιωνικό όργιο φόνων, βιασμών και λεηλασιών από τους Ιάπωνες εισβολείς στην Ναντζίνγκ, το 1937. «


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: